Ric’s Weblog

Weet je waar ik zo’n hekel aan heb? Mensen die geen enkele kans onbenut laten om de regering of het bedrijvsleven voor een stelletje graaiende criminelen uit te maken. Het besef dat deze mensen meer goeds dan slechts hebben gedaan en dat een groot deel van de economische crisis te wijten is aan het asociale koopgedrag van de gemiddelde consument ontgaat velen blijkbaar.

Want niet alleen bankiers, managers of effectenbeleggers die risicovolle beleggingen aangingen zijn verantwoordelijk geweest voor deze huidige economisch mindere tijden. Het i excessieve bestedingspatroon van de gemiddelde consument is ook in grote mate debet hier aan. Sparen was blijkbaar niet belangrijk meer. Leningen zijn jarenlang met het grootste gemak verstrekt en daar werd meer dan dankbaar gebruik van gemaakt. Geen enkele consument met een tophypotheek stond er bij het afsluiten bij stil dat er ook een mindere tijd aan kon komen. Dat, wanneer iedereen op grote voet bleef leven, de koek eens op zou zijn. Nee, met zijn allen hebben we ons hoofd in het zand gestoken en geprofiteerd zolang het goed ging.

Als dan uiteindelijk, door toedoen van eerdergenoemde risicovolle beleggingen (wat ik meer als de druppel zag die de emmer deed overlopen), de zeepbel eindelijk barstte en banken gered moesten worden; onder andere omdat wij ineens massaal de hand op de knip hielden, gaan we hard roepen dat we ten koste van alles onze koopkracht op zijn minst willen behouden en het liefst dusdanig verhoogd willen zien dat we eenzelfde stijging als voorgaande jaren krijgen.

Mijn verbazing was dan ook niet erg groot toen ik de reacties las op websites als Fok! op de maatregelen die in de uitgelekte miljoenennota staan vermeld. Zoals verwacht kondigt de regering harde bezuinigingsmaatregelen aan, die alle lagen in de samenleving gaan voelen. Zowel de studiefinanciering als de zorgtoeslag worden bevroren, de hypotheekrenteaftrek komt opnieuw ter discussie en de AWBZ zal in alle waarschijnlijkheid worden aangescherpt. Een logisch gevolg op de vele misgelopen belastingen en miljarden die zijn uitgegeven aan steun aan banken en het MKB, lijkt mij. Blijkbaar sta ik daar alleen in.

Meest gehoorde argument is dat wij niet zouden moeten opdraaien voor het risicovolle gedrag van bankiers. Nou wil ik niet de risico’s die zij hebben genomen bagatelliseren. Mijn ergernis speelt op als deze twee groepen opnieuw, zoals het al jaren gebeurt, de zwarte piet toegespeelt krijgen, terwijl het ‘volk’ zijn handen wast in onschuld. Tophypotheken zijn hen toch aangeboden? Waarom zou men er geen gebruik van maken? Het zijn dit soort gedachtegangen waarmee te gemakkelijk de verantwoordelijkheid is afgeschoven. Zo slapen wij niet slecht, kunnen we blijven klagen en zal er helaas ook niet snel iets veranderen.

Het zijn namelijk niet alleen die bankiers die de broekriem moeten aantrekken. Ook de gewone consument zal flink moeten inbinden. De economie heeft nu eenmaal een flinke deuk opgelopen en wij, met zijn allen, zullen simpelweg een stap terug moeten doen om groei in de toekomst te kunnen waarborgen. Dat lijkt maar niet door te dringen bij het gros van de consument. Deze wil gewoonweg ongelimiteerd blijven consumeren, lenen, en uitgeven. Het einde daarvan is in zicht. Spaartegoeden nemen massaal toe, leningen worden nauwelijks uitgegeven en werknemers worden ontslagen. De terughoudendheid die ons nu absoluut niet uitkomt, hadden we de voorgaande jaren per definitie moeten aanhouden.

Acceptatie is de eerste stap om uit deze ‘crisis’ te komen. Accepteren dat we een stap terug moeten doen. Zelfs als deze groter is dan we verwachten. Accepteren dat er wel degelijk mensen zijn die het beste voor hebben met de samenleving. Accepteren dat ook wij grove fouten hebben gemaakt. Het kabinet lijkt eindelijk zover, nu de gewone man nog.